‘Amai gij hebt dikke benen.’

Feeling beautiful has nothing to do with what you look like

— Emma Watson

Een paar jaar geleden zat ik samen met een van mijn achternichtjes in de zetel. Ik heb altijd al vrij dikke benen gehad, maar hier nooit echt aandacht aan besteed. Maar toen opeens mijn nichtje afkwam met ‘amai, gij hebt dikke benen,’ voelde ik me plots heel onzeker over mijn benen.

Nu jaren later, mag ze mijn benen gerust terug dik noemen. Ik trek er mij niets meer van aan. Want mijn benen maken mij tot wie ik ben. Mijn lichaam is iets wat ik heb gekregen. En ze zeggen altijd dat je trots moet zijn op dat wat je hebt gekregen.

Dat ik trots ben op mijn lichaam, betekend niet dat ik hier en daar niet wat zou willen veranderen. Moest ik kunnen zou ik mijn dubbele kin wat proberen weg werken, of toch mijn buik net dat beetje strakker. Iedereen heeft wel ergens iets waar ze net een beetje onzekerder over zijn. Zelfs al onze rolmodellen, waar we naar opkijken, hebben iets dat ze liever zouden veranderen. En dit soms ook doen.

Het perfecte lichaam

Laten we nu eens eerlijk zijn; bestaat het perfecte lichaam wel? En is dit wel werkelijk?

In België en veel Europese landen was het perfecte lichaam graat mager. Kijk maar naar die modellen die door een sleutelgat heen kunnen kruipen. Ze eten op een dag misschien maar een paar kleine dingen. En dan worden ze aanschouwd als perfect, de norm voor schoonheid.
In de derdewereldlanden denken ze hier dan weer helemaal anders over. Daar moet je net volslank zijn om als knap te worden aanzien. Want als je hier stevig in het vel zit, dan heb je genoeg te eten gehad en ben je enorm vruchtbaar.

Tegenwoordig wordt er ook reclame gemaakt met de zo genaamde plusmodellen. Dit zijn vrouwen met heel wat rondingen die ook als model rond lopen. En ik promoot dit, maar geeft dit ook niet weer een vertekend beeld?

Zelf ben ik volslank. Ik behoor dus zeker niet bij de magere modellen die vroeger de norm waren. Maar raad eens, ik ben ook veel slanker dan de plusmodellen die nu rond lopen. Ik heb wel rondingen maar niet zo danig uitgesproken dat ik als model zou kunnen dienen. En ik denk dat wel meer vrouwen hier mee struggelen, ze zijn te “dik” om mager genoemd te kunnen worden en te “dik” om echt als mager gezien te worden.
En voor deze mensen is het extra belangrijk om aan body confidence te doen. Want sinds ik er mee begonnen ben voel ik me een stuk beter in mijn eigen vel, en kan ik mijn “lelijkheden” accepteren.

Dit betekend niet dat ik ga stoppen met aan mijn buik of dubbele kin te werken. Nee, ik heb gewoon geaccepteerd dat ze niet helemaal zijn zoals ik wil, en dat met tijd en geduld ik er wel zal komen. En daarom voel ik me voor de rest heel zelfzeker in mijn eigen vel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s