Hoe is’t?

Your intellect may be confused, but your emotions will never lie to you.

— Roger Elbert

Iedereen kent het wel, je komt iemand tegen op straat. En binnen de minuut wordt er gevraagd hoe het met je gaat. Snel antwoord je maar gewoon, “Ah, goed, en met jou?” maar gaat het ook echt wel zo goed met jou?

Het is de mode om gewoon uit beleefdheid te vragen hoe het met iemand gaat. En ik denk niet dat ik de enige ben die dan soms moet nadenken over wat ik nu juist zou antwoorden. Van mijn goede vrienden weet ik dat ze dit oprecht bedoelen en dus ook willen horen hoe het nu echt met me is. Maar bij mensen die ik niet zo goed ken, heb ik altijd hetzelfde antwoord klaar: “rustig aan eh,” of “een beetje ziek, maar dat gaat wel over.” En meestal wordt daar dan ook niet op verder gegaan.

Onze maatschappij probeert hoe langer hoe meer te focussen op het welzijn van de mens. We willen steeds gezonder en beter gaan leven. En willen dat andere mensen dit dan ook te zien krijgen. Zelfs wanneer we een lichamelijke blessure oplopen door ons leven “perfect” te maken, laten we dit zien aan de wereld. Zelf merk ik ook op dat ik hier soms aan toe geef. Een week geleden heb ik zo mijn teen gebroken. Waardoor ik nu dus 10 dagen in de gips lig. En ik kon het niet laten om dit eens op Facebook te zetten. na een paar uur had ik al tientallen reacties met “beterschap”.

Ik weet zeker dat minstens de helft van de mensen antwoordde uit beleefdheid en het hun niet echt kon schelen. Maar tegenwoordig, dankzij sociale media, is het steeds makkelijker om te doen alsof je geïnteresseerd bent. In real life, kan je nog zien aan de mensen of ze het eventueel oprecht vragen of niet. Maar via sociale media is het heel moeilijk om dit aan te voelen.

Wij kunnen hun niet zien, maar zij ons ook niet. Dus we doen gewoon alsof alles goed met ons gaat. Want waarschijnlijk vragen ze het toch maar om beleefd te zijn. En je wilt toch ook niet dat je perfecte-leven-bubbel opeens wordt kapot geprikt?

Spreken over hoe mensen zich echt voelen, wordt hierdoor steeds moeilijker. Mensen die lijden onder depressie, burn-outs of een andere mentale ziekte vallen bij wijze van spreken een beetje uit de boot. Want ze kunnen niet meer aangeven hoe het ECHT met hun gaat. Gewoon omdat er steeds meer mensen uit beleefdheid vragen hoe het met hun gaat.

Net door deze reden heb ik me persoonlijk voorgenomen, bij kennissen niet direct te vragen hoe het met ze gaat. Veel vinden me daardoor nog al onbeschoft. Maar uiteindelijk kies ik er gewoon voor om eerlijk te zijn. Het is niet dat ik niet wil luisteren naar je problemen. Maar vaak krijg ik toch het zelfde antwoord.

En als ik me dan echt in iemand wil interesseren vraag ik meestal hoe het nu écht met hun gaat. En geef ik aan dat ze bij mij eerlijk kunnen zijn. Vaak doen mensen dit niet omdat ze schrik hebben dat ik ze ga veroordelen. Wat ik nooit doe, want ik weet hoe het is om mentaal te leiden en niet te weten hoe dit te bespreken. Gewoon omdat je niet weet hoe mensen er op gaan reageren. Want ja, tegenwoordig ben je “uitschot” als je niet kan meedraaien in de maatschappij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s